içinde varsa da dışarıda aramak mantıksız hale geliyor o zaman.
o yüzden çok kasmamak lazım, içinde ki zaten açığa çıkacak. tabii çıkması ve sağlıklı çıkması için kendine engel olmamak lazım.
yani kasmamak derken de götü başı salmak gibisinden değil.
doğal, içten gelen bir huzur/güvenle ilerlemek.
cem yılmazın da dediği gibi ;
karizma dediğn insanın içinde olur, içinde oldu mu anlarsın kaç santim olduğunu xd
https://www.youtube.com/watch?v=ZqTIXd53Frg
---
travmalar konusunda, "kişinin kendisiyle barışık" olmasını yıllarca travmayı yok etmesiyle mümkün olacağını sandım.
yani bilmiyorum, belki altın vuruşu yaşarsak o zaman gerçekten de yok olur.
amaaaa altın vuruşu henüz yaşamadığımıza göre ne yapıyoruz zamqileer şu anki halimize bakıp ona göre hareket ediyoruuuzz
travma yok olmuyor. yani hafızana reset atmak falan lazım yok etmek için, o yüzden amaç üzerindeki etkiyi yok etmek.
bunun için de kabul edip ona göre hareket edeceksin, alakasız bi örnek üzerinden gideceğim çıkarımı yaparsınız.
x kişisinin diyelim ki dakikada makarna yeme potansiyel hızı maksimum 185 makarna olsun.
güncel olarakta bu arkadaş dakikada 100 makarna yiyor, bu arkadaş dakika/185 in altında olduğu müddetçe kendisine ihanet ediyodur
ancak dakika/200 gerektiren bir makarna yeme yarışına girip dakika/185 yapmışsa bu arkadaşın bu durumla bir problemi olmamalı zira kendi potansiyelini sonuna kadar gerçekleştirmiştir.
peki bu arkadaş sınır noktasının dakika/185 olduğunu biliyor mu? hayır. o yüzden sürekli çabalamaya devam etmesi lazım.
amacı kendisinin en iyi versiyonu olmalı, rakibi de yalnızca kendisi olmalı.
ha tabi umarım makarna yemekten beyni erimez xdxd
velhasılı kelam travma da böyledir, onu kabul edip bilmek lazım
ve ona rağmen ondan etkilenmeden karar verme, seçim yapabilme gücünün bizde olduğunu bilmemiz lazım.
çünkü hayat yaptığımız seçimlerden ibarettir.
