bt7 knk yazdıklarını yüzeysel olarak analiz etmek gerekirse
ilk başta yazmaya başladığında sürekli aforizma falan kasıyordun. aslında yazdığın her şey alıntılanabilir gibiydi ama bir hassaslık ya da narinlik falan vardı.
sonraki gelişme sürecinde ara süreçte başa dönüp okumayı baştan söker gibi ama güçlü bir çocuk olarak daha temeli sağlam ve eleştirilemez yani parçalanaamz ve kırılamaz şeyler yazmaya başladın. ilk sürecin post etkisi olarak. ve daha içten ama bireysel vs.
şimdi bu yazı tarzı artık öznel görünüyor.
asıl soru şu bnuları benim başlığa neden yazdın mk :D neyse
vakti gelince biri bunları derleyip pdf falan yapar. ben 2 günde okuyabildim ama derinlemesine kasmak için 1 ay falan gerekir sanırım.
ne hissettirdiğine gelince.. aforizmalar iyiydi. ama çok tahrik edici de görünüyordu. yani böyle yazan kişi çok kendinden bir şeyler katıyor gibi ve beğenilme ya da işte vurucu olma isteğinden dolayı "kim yazmış bunları lan" dedirtiyordu.
ara süreçtekiler daha çok güvenli bir dille yazılmış gibi. yani parçalanamasın ve yargılanamasın amacıyla. çünkü söyledğim gibi ilk kısımdaki yazar çok fazla kendini ortaya saçıyor ve bu onu savunmasız kılıyor metafizik olarak tacize açık kılıyordu.
üçüncü kısım yani buradaki dil ulaşılamaz ve zaten pek de alakadar olmayan birinin dili. fazladan yazılmış gibiler kısmen yani başımızın gözümüzün sadakası olsun bir şeyler karalayalım ayağına..
eser genelde sahibini çağırıştırır ve merak ettirir. yani ruhsal olarak anlamaya zorlar. burdan sana ulaşmak zor ama merak uyandırıyor yani kim bu dedirtiyor
mesela tcma'nın yazdıklarını okurken bilinçsiz olarak rabıta yaparsın. ya da işte bu tarz bir rol modeli. aklına girmeye çalışırsın dolayısıyal böyle metinlerin nasıl bir akıldan çıktığı metinin kendisinden daha önemli bir hale gelir bir noktada.
kısaca burada kendini yani özbenliğini yine korumaya almaya çalışıyorsun gibi. parçalanamaz ve ulaşılmaz olmaktan ödün vermiyorsun yani yakalanmak ya da deşifre olmamak için sınırlı bir dil kullanıyorsun bana kalırsa. bu ilk aforizmalar yazış tarzının çok fazla saldrıya ve etkileşime açık olma sorununun uzantısı.
önemli olan bir noktada alternatif, insanlara çekinmeden sunabileceğin bir benlik yaratıp yani ulaşılmaz olmaya çalışmaktan çıkıp ulaşıabiir olup bir maske altında olsa da onun üzerinden yine aforizlamalara biraz dönüş yapmak. kendini sakınırsan okuyucu bir şekilde bunu hissedip rabıta yapamıyor ve yazılanlar metin yani sahipsiz kalıyor okuyucunun zihninde.
tümünü göster
