konuya pek hakim değilim ama
karakterleri pek tanımıyorum
gördüğüm kadarıyla durum şu:
darkvane tam alfa olma çizgine gelip
bunu yapmayı reddeden bir ıssız adam.
yani beta desen değil, omega değil.
ama alfa olmayı da kabullenemiyor.
kendine yakıştıramıyor.
büyük ihtimalle de o yüzden en başta elendi
şimdi tekrar kabul ediline de uzatılan eli ittirdi.
bu açık kibirdir dostum.
ama sen kibirli olmamak için alfalığı reddediyorsun
bu da paradokstur.
daha önce yazılmış, cenabet yazmıştı. subject 0-beta, ya da subject 0-omega
bunlar denendi.
ama bunlar yetersiz.
kişinin alfa olması için kendine inanması da lazım
kendi büyüsüne
kendi yüceliğine
doğal bir narsizmden bahsediyorum
ve gerçek dışı bir inanç bu
çocukça bir şey
bir din gibi, öz simulasyon
buna bağlanması lazım, bağlanabiliyor olması lazım
kendini büyülü bir üstünlük, yücelik, asillik ilüzyonunda görebilmesi
ve kabul edebilmesi lazım
aksi halde ne olur?
işte böyle olur.
her şeye eleştirel yaklaşırsın
her şeyi tersinden yorumlarsın
insanların sözlerini yüzlerine vurursun
her şeyi yıkmaya çalışırsın
tüm hayat amacın yıkmak, dağıtmak imha etmek olur.
çünkü sen yüce şeylere inanmıyorsun,
üstün şeylere
büyülü şeylere.
kendini kandırmak gibi geliyor.
baktaklıktasın ama sen bataklığın dibine bakıyorsun
ve ama biz yıldızlara bakıyoruz
ve kendimizi yıldızlar gibi görüyoruz
sen de bizi o hayal dünyamızdan çekip
batalıkta boğulmaya zorluyorsun
böyle bir memnuniyetsizlikle yaşanmaz
pesimizmle
gereksiz bir ultra gerçeklik moduyla
her şeyde bir hata arayarak
ya da toplulukların ortak gerçekliklerini
daima yıkmaya çalışarak
evet sen kendi gerçekliğini yaratamadığın için
yani ileri seviye realizmin, hayal kuramaman ve bunlara inananmaman
zihnindeki her şeyi yıkan, çürüten, altındaki temeli kaydıran sesi susturamaman
seni diğer insanların da gerçekliklerini yıkmaya zorluyor
istiyorsun ki kimse bir şeye inanmasın
insanlar arasında hiçbir ortak payda olmasın
herkes dünyanın ve yaşamın pesimistliğ içinde yok olup gitsinler
böyle bir hayat olabilir mi?
alfa'lığı boşver. sen kötü bir sapma ile
ıssızlığa dalmışsın.
kaybolmuşsun.
ama bizim burada bir şeyler yapmamız seni içten içe de rahatsız ediyor
o yüzden bizim gerçekliklerimizi de yıkmaya gelmişsin
ne desek, reddediyorsun, reddetmiyorsun da, çürütmeye çalışıyorsun
yani her şey yalan, herkes sahte, tüm insanlar çelişkiler içinde
...
evet dünyaya o açıdan bakarsan
öyleyiz
öyleler
ve tüm inançlar da anlamsız
ve temelsiz. dünya böyle bir yer
gerçek bir yer değil, her şey kaygan bir zeminde var olabiliyor.
ama istersen inanabilirsin yine de
kendini inanmaya bırakırsan
inanırsın
kendinin yüce olduğuna
üstün olduğuna ve bunun kibir olmadığına
sevildiğine ve izzetine, değerli oluşuna
ve bunun kimseye zarar vermediğine
ve seni yükselttiğine
ve dostlarınnı da aynı böyle olacağına
ve hep birlikte bunun keyfini çıkarabileceğinize
tüm bunlar birar yalan öyle mi?
varsın öyle olsun. bataklıkta çürümektense
hayal dünyasında yıldızlarda kadeh tokuşturalım.
var mısın? sanırım yoksun.
bu metindeki de çelişkileri, altı kaygan düşünceleri bulup
yüzüme vurup kendi bataklığında batmayı beklemeye devam edeceksin.
gerçek şu ki
seni o bataklığından kimse kurtaramaz
suçlu biz değiliz.
biz sadece bir fırsattık
ama değerlendirmeyi başaramadın.
ve kendi bataklığına hapsolmayı seçtin.
tümünü göster
