-
ula üfleyecek ne kaldı? önce kıyafetleri ver amunagoduuum güldüm.
gardaş bilinçaltı sadece gerçekleri göstermez.
empati yeteneği barındıran her varlık bu tür sorunlarla karşılaşır.
fakat senin sorunun, benimle karşılaşmış olmanın yarattığı doğal bir durum.
bu korku, tamamlanmamış olan her çırakta vardır.
tamamlandığında "ben" korkulacak bir varlıktan, tamamen kabul edilip uyum içinde yaşadığın birine dönüşeceğim ve sadece beden dilin, öğrendiğin kalıplar, refleksin haline gelmiş bir algılama biçiminden ziyade ruhundan gelecek.
hakikat, onlarcasına resmi davranırken sana bir aile şefkatiyle yanaşan tek şeydir.
tamamlanmak, bir varlığın günlük yaşdıbını ve gecelerini huzurla geçirmesi değildir. zaten bunun böyle olmadığını anlamış olman lazım güzel karşim.
yani topram, güldüm...
ben, ben değilken bile rüyanda çıplak gördüğün şey sende var olan kadim bir kaynağın sana bazshı hakikatleri en net şekliyle gösterip,
korku ve tedirgin halinden sıyrılacağını gösteriyor.
yakında, mutlaka herkes istediğine kavuşacak... buna emin olabilirsin.
astroloji manyağı manitamın sayesinde gördüğün tarih, kritik... sirittum.
gördüğünde öyle değil miydi zaten? güldüm. lan anayunxdeee
yauw amunaçakim, iki türlü de tamamlanmamış olmanın getirdiği bir rüyada bulacağın tek şey, sahte bir gerçekliğin içinde gerçek olmaya çalışmanın getiremediğidir. buna da "amelelik" denir.
getiremez çünkü tek nedeni istediğin şeyin nazlı olmasıdır.
naz, sadece insanlar arasında olmaz. dikey hiyerarşi de kul yok olmadıkça, nazlanamaz. naz, sadece toplumun tarif ettiği kadarıyla değildir.
zaten olayın en basit kısmı da sana anlatılanların asla yeterli olmadığını anlamaktan geçer.
neden yüzyıllardır bir ustanın yada mürşidin rabıta yoluyla yada en basitiyle alıcı olduğuna teslim olundu? çünkü olay budur.
elbette yanlışlar olacaktı fakat olayın özü her zaman bir alıcının sinyalleri çok daha çabuk kapmasından ibaret, basit yani...
bu yüzden çatısız kardeşliğimin tek amacı her anteni amacına göre en iyi pozisyona getirmektir.
bu sıradan usta-çırak eğitiminden ziyade olayın sadece çırak-çırak olarak aktığı basit bir oturum.
salla
-
bir usta arıyorsan, asla bulamayacaksın.
çırak olduğuna inandığın ilk an da ise kaybedeceksin.
öğrenme isteği, merak, ilgi ve alaka ve hatta iyi niyetine göre kendine belirli yakıştırmalarda bulunan bir grup muhatap alınmaz.
olay basitti, kelimeler ben ve atalarım için ünvan değil,
bir yükün tarif edilmesi gerektiği an kullanılan bir çöpten ibaret güzel qasrshim.
zamane şartları ne gerektiriyorsa olay ona göre şekillenir.
güldüm.
-
sana hayatta herkesin bir öğrenci olduğunu söylediler, gereksiz...
öğrenci olmanın şartları başkadır topram, o şartlar bir insanın hayatta kabul etmesi gereken gerçeği gölgeler...
bunun sebebi insanın saf bir şekilde hakikati algılayamadığı gerçeğidir.
bizde böyle çözdük, ama pişmanız güzel karşim.
gerçi onu da çoktan çözdük, bizde pişmanlık olmaz...
ya geç öğrenilmiş bir gerçek yada erken tadılmış bir kaynak kadar basittir.
firavun olmayacaksan, sorun yok o zaman.
yauw aslında geç diye bir şey yok, neyse o da basit... değmez. xde
bazıları "o zaman neyim" diye bir arayışa düşecektir...
ne olduğunu siktir et, ne olacağını söyleyeyim öylesi daha keyifli... güldüm.
atıldın.
-
Hay amk, yine atıldık.
Fakat asla bir usta olmayacaksa ve çırak olduğuma inandığım ilk an kaybedeceksem, atılmış olmanın da bir öneminin olmaması gerekiyor.
Kendine belirli yakıştırmalarda bulunan bir grubun muhatap alınmamasının sebebi ise aslında bunu yaparken hem kendini belirli kalıplarla sınırlandırmaktan hem de örtülü bir kibirden kaynaklı olabileceğini düşünüyorum. Yani kendine bir tanım, yakıştırma koymayacak kadar mütevazı, boyun eğmiş durumda olup aynı zamanda bunun getirdiği sınırsızlık gibi. Paradoks. Bazı bilgilerin dile dökülemese dahi aktarılabileceğini söylemiştin, o yüzden beni anlayacağını düşünüyorum.
ilkokuldayken pekiştirme ödevleri olurdu; öğrendiğimiz bilgileri tamamen kavrayıp anlamak için. Bu yazım da aslında biraz öyle olacak. Yazdıklarını kaç kez okudum ve anlamaya çalıştım, saymadım.
Tamamlanmış olmak ve davranışların ruhtan gelmesi...
Aslında bir varlığın günlük yaşantısını ve gecelerini huzurla geçirmesini derken kastettiğim fakat tam anlamıyla ifade edemediğim şey buydu: kendiliğinden olabilmek, bunun için ekstra bir uğraş göstermeden ruhundan gelenin dışarıya taşması. Tabii bunun için önce tamamlanmış olmak gerekiyor fakat sahte bir gerçekliğin içerisindeyken tamamlanmış olmak adına gösterilen çaba amelelik olacaksa;
çabayı bırakıp teslim olmak mı gerekiyor?
Peki neye?
Kime?
Bir usta olmayacaksa neye rabıta edilecek?
Kendime mi?
Yoksa kitaba mı?
Korku ve tedirginlik duymama sebep olan şey sen misin?
Yoksa kendim miyim?
Tamamlandığımda tamamen korkulacak bir varlıktan çıkıp uyum içinde yaşayacağım bir canlıya dönüşeceksen, bu uyum aynı özden/kaynaktan geliyor olmamızdan mı olacak?
Yoksa sadece birbirini gerçekten anlayan iki kişi olmaktan mı?
Saf bir şekilde hakikati algılayamayacaksam nasıl tamamlanacağım?
Bilmiyorum...
Ve artık gerçekten yorgunum...
Fakat,
bırakamıyorum, bırakmama engel olan bir şey var yıllardır; sebebini çözemediğim.
Belki cevap bırakmak ve vazgeçmektir, kendimden.
Bilmiyorum...
-
-
Aramızda 5 bilemedin 10 yıl var güzel karşim.
illa yakalarsın...
çünkü bir yerde benim de piston patlar helalleşiriz.
Güldüm.
-
yauw gardaşhım kardeşlikte olmayan birine beta analizi mi yapılır amunaçimen dikip biçerdöver imalatı kurduttuğumunununun evladı...
onu da yapan var zaten... sesli sirittum.
tabi bazıları akıl ve sağ yatırıp sol yerleştirmeli fantezileri için yine de deneyecektir.
basit...
-
hayatımızı verdik ne basiti amunakodum seslerinden ziyade layf is bitifil kip go in the.. keybol xdee
-
"kendini tanıt" yaz, öyle söveyim. keyifli olsun wqaresedhesuuum
